http://mariya.blogfa.cam

کار-دولت-درامد

mariya — Tue, 27 Oct 2009 18:09:41 GMT

شیر افریقایی هر شب که می خوابد می داند که فردا باید از کند ترین غزال افریقایی کمیتند تر بدود تا از گرسنگی نمیرد.

وغزال آفریقایی هر شب که می خوابد می داند که فردا باید از تند ترین شیر آفریقایی کمی تند تر بدود

تا کشته نشود .

مهم نیست که تو شیر هستی یا غزال مهم این است که فردا را از امروز تند تر بدوی

او او

mariya — Mon, 21 Sep 2009 10:45:18 GMT

مردی چهار پسر داشت. آنها را به ترتیب به سراغ درخت گلابی ای

فرستاد که در فاصله ای دور از خانه شان روییده بود:

پسر اول در زمستان، دومی در بهار، سومی در تابستان و پسر چهارم

در پاییز به کنار درخت رفتند.

سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که بر اساس آنچه دیده

بودند درخت را توصیف کنند .

پسر اول گفت: درخت زشتی بود، خمیده و در هم پیچیده.

پسر دوم گفت: نه.. درختی پوشیده از جوانه بود و پر از امید شکفتن.

پسر سوم گفت: نه.. درختی بود سرشار از شکوفه های زیبا و

عطرآگین.. و باشکوهترین صحنه ای بود که تابه امروز دیده ام.

پسر چهارم گفت: نه!!! درخت بالغی بود پربار از میوه ها.. پر از

زندگی و زایش!

مرد لبخندی زد و گفت: همه شما درست گفتید، اما هر یک از شما فقط

یک فصل از زندگی درخت را دیده اید! شما نمیتوانید درباره یک درخت

یا یک انسان براساس یک فصل قضاوت کنید: همه حاصل انچه هستند

و لذت، شوق و عشقی که از زندگیشان برمی آید فقط در انتها نمایان

میشود، وقتی همه فصلها آمده و رفته باشند!

گر در ” زمستان” تسلیم شوید، امید شکوفایی ” بهار” ، زیبایی

“تابستان” و باروری “پاییز” را از کف داده اید!

مبادا بگذاری درد و رنج یک فصل زیبایی و شادی تمام فصلهای دیگر

را نابود کند!

زندگی را فقط با فصلهای دشوارش نبین ؛

در راههای سخت پایداری کن: لحظه های بهتر بالاخره از راه میرسند!

حکایت دل

mariya — Fri, 11 Sep 2009 12:26:18 GMT

دلم ز دنیا سیره بدست غم اسیره............برس به دادم خدا بابام داره میمیره

خدا نگهدارتون دست علی یارتون..............که میروم امشب از کوفه ی غم بارتون

غریبیمو که دیدید گریه به حالم کنید..........یتیمای گرسنه منو حلالم کنید

کوفه تو هر روزو شب رسوندی جونم به لب.....تلافی کن ظلمتو جون تو جونه زینب

ساقی بی کوثرم شده شب آخرم ....... شکر خدا که میرم به دیدن همسرم

تو خاطرات بسپارید حرفای امشبم رو....خیلی مراقب باشید حسینو زینبم رو

یه روز میاد یه دسته عاشق دل شکسته....چند تا به روی نیزه چند تا با دست بسته

گر چه نمک نشناسید اما بچه ها مو بشناسید....از چشاتون میخونم قاطلای عباسی

دلم ز دنیا سیره به دست غم اسیره......دعا کنید که امشب بابام شفا بگیره

بابای مهربونم بابای غرق خونم ......بابای بیمار من دردوبلات به جونم

بگو برایم سخن ولی نگو از کفن.....به جای چاه کوفه بگو به من تو دردت

دلم ز دنیا سیره به دست غم اسیره......دعا کنید که امشب بابام شفا بگیره

ماه مبارک

mariya — Thu, 27 Aug 2009 22:23:18 GMT

الو سلام منزل خداست؟ اين منم مزاحمي که آشناست هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است

ولي هنوز پشت خطدر انتظار يک صداست شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است به ما

که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟ الودوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟ چرا صدايتان نمي رسد

کمي بلندتر صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟

اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم شنيده ام که گريه برتمام دردها

شفاست دل مرا بخوان به سوي خود تا که سبک شوم

ایام ماه مبارک

mariya — Sat, 15 Aug 2009 16:50:18 GMT

سلام به همه ی دوستان .

خوبید؟

از این که یه مدتی نبودم معذرت می خوام یه چند روزی رفته بودم حرم امام رضا جای همه ی دوستان

سبز شب نیمه شعبان حرم بودم بهیاد همه ی دوستان بودم .

با اون همه شلوغی ولی حال و هوای خاصی داشت عجیب بود .

امسال نمیدونم چرا وقتی برگشتم بع گذشت چند روزی دلم این قدر براش تنگ شده دلم میخواد که

دوباره زود برم مشهد وبرم حرم.

ماه برزگ خدا در راه هست با این هوای گرم خودتونو آماده می کنین؟

من یکی که خیلی دلم براش تنگ شده بود خیلی.

عیدتان مبارک

mariya — Sun, 26 Jul 2009 16:28:18 GMT

سلام دوستان ان اعیاد مبارک رو به همتون نبریک میگم اساسی.

اگر آدمي شاد باشد
حتما كساني را شاد نموده است
و اگر غمگين باشد،
كسي را غمگين كرده است
( مولوي).

ما آدما هميشه صداهاي بلندو مي شنويم؛
پررنگهارو مي بينيم
و کارهاي سختو دوست داريم
غافل از اينکه خوبها آسون ميان؛
بي رنگ مي مونن
و بي صدا مي رن

سلام به دوستان

mariya — Mon, 13 Jul 2009 11:50:32 GMT

خدا را تنها زمانی خواهی شناخت که خداوند برایت مسئله "مرگ و زندگی" باشد نه یک پرسش یا کنجکاوی.

سلام

mariya — Sun, 28 Jun 2009 18:21:18 GMT

تو درهمه جا خانه داری . در هر جاکه زیبایی هست و مهربانی .

هر جا که دامنی از ستاره ها هست و صفایی که گرمی آفتاب را نشانه دارد.

هر جا که وسعت فراوانی از گل های سرخ را در خود دارد.

تو در قلب منهم خانه داری.

بیایید خورشید باشیم تا مهرمان دلها راگرم کندیا که به زلالی آب باشیم

تا پاکی را به ارمغان بیاوریم .

اما نه بیایید خودمان بی ریا باشیم تا دوستمان بدارند.

مادران روزتان مبارک

mariya — Sat, 13 Jun 2009 15:37:18 GMT

سلام یه سلام پر انرژی به همه ی دوستان عزیزم.

دوستان نگران نباشید این دخترک پر سر و صدا هم چنان با شما خواهد بود (اینو گفتم که

فکر نکنین می تونید از دستش راحت بشین).

با این که این روزها در گیر پاس کردن هماتولوژی و انگل شناسی و ویروس ........ هستم

و باید بشینم یه گوشه درسمو بخونم بیشتر از پیش دارم شیطونی می کنم دوستام از دستم

عصبانی هستن و منو از سوئیت میندازن بیرون با یه تیمپا

و باز من التماس می کنم که نه نه قول میدم که ساکت باشم دلشون برام می سوزه

و درو به روم باز می کنن ولی بهم می گن.

ولی باز من شیطونی کنم.

این روزگار منه.

حالا از اینا بگذریم باید بلند فریاد زد

ماردم روزت مبارک.

اینم چندتا عکس زیبا که فک کنم بدونید چه قدر پرنده دوست دارم تقدیم می کنم به همه ی دوستام به خصوص خان:

و اینم یه شعر دروصف مادر:

تـــاج از فـــرق فلـک بــــــــــــرداشتن
تا ابـــد آن تـــــاج بــــرســـــــر داشتـن
در بـهشـت آرزو ره ِيــــــــــــــافتـــــن
هـــــر نفس شهــــدي به ساغــر داشتـن
روز در انــــواع نعمت هــا و نــــــــاز
شب بتي چــون مـاه در بـــــر داشتن
جــــاويدان در اوج قــــــدرت زيستـــن
ملـــــک عـــــالــم را مسخــــر داشتـن
بر تو ارزاني که مـــا را خوشتر است
لــــذت يک لحظـــه مـــــــادر داشتن

سلام

mariya — Mon, 18 May 2009 15:40:14 GMT

همه مي پرسند:

چيست در زمزمه مبهم آب؟

چيست در همهمه دلکش برگ؟

چيست در بازي آن ابر سپيد، روي اين آبي آرام بلند

که ترا مي برد اين گونه به ژرفاي خيال؟

چيست در خلوت خاموش کبوترها؟

چيست در کوشش بي حاصل موج؟

چيست در خنده جام

که تو چندين ساعت، مات و مبهوت به آن مي نگري؟

نه به ابر، نه به آب، نه به برگ،

نه به اين آبي آرام بلند،

نه به اين آتش سوزنده که لغزيده به جام،

نه به اين خلوت خاموش کبوترها،

من به اين جمله نمي انديشم.

من مناجات درختان را هنگام سحر،

رقص عطر گل يخ را با باد،

نفس پاک شقايق را در سينه کوه،

صحبت چلچله ها را با صبح،

نبض پاينده هستي را در گندم زار،

گردش رنگ و طراوت را در گونه گل،

همه را مي شنوم؛ مي بينم.

من به اين جمله نمي انديشم.

به تو مي انديشم.

اي سرپا همه خوبي!

تک و تنها به تو مي انديشم.

همه وقت، همه جا،

من به هر حال که باشم به تو مي انديشم.

تو بدان اين را، تنها تو بدان.

تو بيا؛

تو بمان با من، تنها تو بمان.

جاي مهتاب به تاريکي شبها تو بتاب.

من فداي تو، به جاي همه گلها تو بخند.

اينک اين من که به پاي تو در افتادم باز؛

ريسماني کن از آن موي دراز؛

تو بگير؛ تو ببند؛ تو بخواه.

پاسخ چلچله ها را تو بگو.

قصه ابر هوا را تو بخوان.

تو بمان با من، تنها تو بمان.

در دل ساغر هستي تو بجوش.

من همين يک نفس از جرعه جانم باقيست؛

آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش.