دست ها بالا بود .

هر کسی سهم خودش را می طلبید .

سهم هر کس که رسید،

داغ تراز دل ما بود

ولی

نوبت من که رسید،

سهم من یخ زده بود!

سهم من چیست مگر؟

یک پاسخ؛

پاسخ یک حسرت !

سهم من کوچک بود؛

قد انگشتانم .

عمق آن وسعت داشت ؛

وسعتی تا ته دلتنگی ها

شاید از وسعت آن بود

که بی پاسخ ماند!

سلام به همه ی دوستانم که به اندازه عمق سهمم دلم براشون تنگ شده بود .

امیدورام که ازمرحله سخت امتحانات سر بلند بیرون اومده باشیم

فرا رسیدن ماه مبارک رجب رو به همه ی دوستانم تبریک می گم

از همه ی شما التماس دعا دارم

تا دیداری نزدیک